نویسنده: ابوالفضل حسینی نیک، پژوهشگر حوزه کریدورها
دیپلماسی ایرانی:
یک تنگه، چند بازی
تنگه هرمز را معمولاً با یک عنوان معروف می‌شناسیم، این که سهم بزرگی از انرژی جهان از اینجا عبور می‌کند اما مسئله هرمز فقط نفت و کشتی و نقشه نیست. هرمز، در معنای ژئوپلیتیکی، یک «کارت بازی» است؛ کارتی که در دست ایران قرار دارد و ارزش آن از جغرافیا می‌آید و هر کارتی یک ویژگی مهم دارد: ارزشش فقط به قدرتی که در لحظه ایجاد می‌کند وابسته نیست. به این هم بستگی دارد که طرف مقابل بتواند برای آن جایگزین پیدا کند یا نه و از اینجاست که مسئله هرمز از یک معادله نظامی ساده خارج می‌شود.
اگر تنگه برای مدتی ناامن شود، جهان فقط نمی‌پرسد «چطور دوباره هرمز را باز کنیم؟» بلکه یک سؤال مهم‌تر مطرح می‌کند، آن موقع سوال اصلی این است که چطور کاری کنیم که دیگر تا این اندازه به هرمز وابسته نباشیم؟ و این شاید مهم‌ترین پیامد استراتژیک استفاده از این کارت باشد.
قدرتی که ممکن است علیه خودش کار کند …
