تورم صرفاً یک شاخص اقتصادی نیست که بتوان آن را در گزارشهای ماهانه مرکز آمار دنبال کرد. در ایران امروز تورم به یک بحران چندلایه اقتصادی، اجتماعی و حتی امنیتی تبدیل شده است؛ بحرانی که اگر با همان ادبیات و ابزارهای معمول با آن برخورد شود، میتواند هزینههایی بسیار سنگینتر از آنچه امروز در آمارهای رسمی مشاهده میکنیم بر جامعه و کشور تحمیل کند.
آخرین آمار منتشرشده درباره تورم شهریور، حتی اگر همه ملاحظات مربوط به روش اندازهگیری و کیفیت آمار رسمی را کنار بگذاریم، به اندازه کافی هشداردهنده است. شاخص قیمت مصرفکننده در شهریور به ۷۲۹.۸ واحد رسیده، تورم ماهانه ۴.۲ درصد، تورم نقطهبهنقطه ۸۹.۸ درصد و تورم سالانه ۷۳.۶ درصد اعلام شده است. معنای ساده این ارقام برای یک خانوار این است که برای خرید مجموعهای مشابه از کالاها و خدمات نسبت به شهریور سال گذشته، به طور متوسط نزدیک به ۹۰ درصد بیشتر باید هزینه کند. در حالی که با توجه به رشد اقتصادی منفی درآمد خانوارهای ایرانی نصف این عدد نیز در طول یک سال افزایش نیافته است …












