طاعون چگونه جهان را شکست؟ / مرگ سیاه؛ از نامه عاشقانه تا قتل همسایه به نام نجات / روایت پزشک منقاردار + عکس های تلخ

رکنا: گاهی پیش از آنکه بیماری به شهری برسد، ترس از آن وارد شده بود. خبر مرگ از بندری به بندر دیگر می رفت؛ بعد تب می آمد، ورم های دردناک ظاهر می شدند و خانواده ها با پرسشی روبرو می شدند که پاسخی برایش نداشتند: کنار عزیز بیمار بمانند یا برای زنده ماندن فرار کنند؟

این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، طاعون فقط میلیون ها انسان را نکشت؛ اعتماد، رابطه های خانوادگی، باورهای مذهبی و تصور مردم از امنیت را هم تکان داد. رد این وحشت هنوز در نامه یک شاعر، روایت یک تاریخ نگار و تصویر مردی با ماسک منقاردار باقی مانده است. طاعون نخست در کدام کشور پیدا شد؟

برای این پرسش باید میان تاریخ خود بیماری و آغاز همه گیری های مشهور تفاوت گذاشت. نمی توان با قطعیت یک کشور امروزی را نخستین محل ابتلای انسان به طاعون معرفی کرد. اما نخستین همه گیری بزرگ ثبت شده، مرگ سیاه قرن چهاردهم و همه گیری سوم، سه داستان متفاوت دارند.

در نخستین همه گیری بزرگ ثبت شده، معروف به طاعون ژوستینیان، پروکوپیوس، تاریخ نگار بیزانسی، آغاز گسترش بیماری را در سال ۵۴۱ میلادی از پلوزیوم، بندری در مصر، گزارش می کند. بیماری در سال بعد به قسطنطنیه، استانبول امروزی، رسید. این روایت نشان می دهد مصر یکی از نخستین کانون های ثبت شده آن موج بوده است؛ اما ثابت نمی کند که باکتری طاعون نخستین بار در مصر به وجود آمده بود. …

از خانه تا مدرسه؛ محصور میان کمبود امکانات و نگاه جامعه

کودکی که دوست دارد مثل همسن و سالانش به پارک برود، نوجوانی که رویای نوشتن و دیده‌ شدن دارد و مادری که آینده فرزندش را تصور می‌کند؛ مشکلات دانش‌آموزان دارای معلولیت فقط درباره کمبود امکانات نیست، درباره حق ساده‌ایست که هنوز برای بسیاری از آن‌ها دست‌نیافتنی مانده؛ اینکه بدون مانع، بخشی از جامعه باشند.

تهران در خطر چیست؟

اسکندر مختاری، با اشاره به افزایش تراکم، رشد ساخت‌وسازهای بلندمرتبه، فشار سرمایه و جابه‌جایی جمعیت در تهران، و خشک‌کردن جنگل‌هایی چون چیتگر و سرخه‌حصار، نسبت به تهدیدهایی که حیات مدنی و هویت تاریخی پایتخت را نشانه گرفته‌اند، هشدار داد و در عین حال تأکید کرد: تهران با وجود همه مشکلات، هنوز می‌تواند به نیازهای کشور برای مدیریت سیاسی، اجتماعی و فرهنگی پاسخ دهد و باید متوجه ارزش‌هایش باشیم.