به گزارش گروه روانشناسی رکنا، غذا را می خوریم و چند دقیقه بعد دراز می کشیم؛ خسته ایم و می خواهیم زودتر بخوابیم. اما احساس سنگینی، سوزش یا بیدار شدن های مکرر، استراحت را به تجربه دیگری تبدیل می کند. صبح، بی حوصلگی را به حساب شام می گذاریم و شب بعد شاید از ترس، اصلا غذا نخوریم. بین این دو واکنش، راه دقیق تری وجود دارد: بررسی اینکه چه خورده ایم، چه مقدار بوده و چقدر تا خواب فاصله داشته است. موضوع برای همه یکسان نیست و باید از تجربه بدنی فرد شروع شود. نزدیک خواب، یک تعریف کاربردی می خواهد
ساعت نه شب برای کسی که ساعت ده می خوابد، نزدیک خواب است؛ برای فردی که چند ساعت بعد استراحت می کند، فاصله متفاوتی دارد. بنابراین زمان روی ساعت به تنهایی کافی نیست. بهتر است زمان دراز کشیدن هم پرسیده شود. گاهی فرد زود شام می خورد، اما بلافاصله روی مبل می خوابد. گاهی شام دیرتر است، ولی فرد تا زمان خواب در وضعیت نشسته یا ایستاده می ماند. …
