به گزارش رکنا، در قسمت پنجم، دکتر مریم سامانی از زخمی گفت که با آزادی کودک لزوما تمام نمی شود؛ از ترس، گسست احساس امنیت و فشاری که هم بر کودک و هم بر خانواده وارد می شود. او همچنین از فشار روانی سنگینی گفت که ماموران پرونده های آدم ربایی در جریان عملیات تحمل می کنند؛ لحظاتی که هر ثانیه آن می تواند سرنوشت یک انسان را تغییر دهد.
اما حالا در قسمت ششم، یک سوال مهم تر مطرح می شود:
چرا شایان؟
چرا یک کودک ۶ ساله، آن هم تنها فرزند خانواده، هدف چنین نقشه ای قرار گرفت؟
سرهنگ محمد گروسی در ادامه صحبت های دکتر سامانی، به جایگاه شایان در خانواده اشاره می کند و می گوید پدر او از تاجران بزرگ پارچه بوده و شایان پس از ۱۴ سال تنها فرزند این خانواده بوده است؛ کودکی که به گفته او جایگاه ویژه ای برای خانواده داشته است.
سرهنگ گروسی سپس از لحظاتی می گوید که پس از نجات شایان، پلیس باید همزمان چند موقعیت دشوار را مدیریت می کرد؛ دو آدم ربا، دو صاحبخانه که به شدت معترض و تهدیدکننده بودند و جمعیتی حدود ۵۰۰ نفر که پس از شنیدن صدای تیراندازی در کوچه جمع شده بودند. …
