به گزارش تجارت نیوز، وی در روزنامه جمهوری اسلامی نوشته است:
در دهه 60 و دوران جنگ هشت‌ساله، اقتصاد، دفاع و امنیت ملی از یکدیگر جدا نبودند و اتحاد مردم و دولت نیز فوق‌العاده بالا بود. از همه مهم‌تر، دزدی و فساد هم وجود نداشت و منابع ارزی کشور با اولویت دفاع و تأمین معیشت مردم تخصیص می‌یافت. مردم و مساجد «بسیج اقتصادی» شده بودند و یک شبکه مردمی بدون هزینه، در سراسر کشور تشکیل شده بود و مملکت با سالانه 5 تا 6 میلیارد دلار ارز اداره می‌شد.
ستاد بسیج اقتصادی زیر نظر نخست‌وزیر بود. دولت اجازه نداد در طول هشت سال جنگ، نان و ارزاق اصلی مردم گران شوند. حتی برای تخصیص ارز با مقادیر کم نیز کمیته تخصیص ارز، زیر نظر نخست‌وزیر، تشکیل می‌شد و این‌طور نبود که خودنویس طلایی را به دست یک نفر بدهند که برای کشورِ درحال محاصره و جنگ، 3.7 میلیارد دلار ارز به چای دبش بدهد. …
