بهروز رهبریفرد از مدیران پرسپولیس پرسیده چرا کریم باقری، با این همه سال حضور کنار مربیان مختلف، هنوز سرمربی نشده است. او گفته باقری میتواند در هر تیمی سرمربی باشد و حتی نقش او در پرسپولیس را به «ناظم» تشبیه کرده؛ کسی که بازیکنان را کنترل میکند و هنگام دعوا آنها را از هم جدا میکند.
اما پرسشهای رهبریفرد، در عین عجیب بودن، یک پارادوکس بزرگ هم دارد؛ چرا کریم باقری باید علایق خودش در فوتبال را با سلیقه دیگران هماهنگ کند؟
اگر کریم دوست ندارد سرمربی باشد، چرا باید از پرسپولیس برود؟ مگر مربیگری تنها شکل ممکن برای ادامه فعالیت یک فوتبالیست سابق است؟ مگر هرکس روزی کاپیتان و ستاره یک تیم بوده، الزاماً باید کتوشلوار بپوشد و کنار زمین بایستد؟
برای ساده شدن ماجرا، چند نمونه از فوتبال دنیا را مرور کنیم.
کارل هاینتس رومنیگه؛ یکی از بزرگترین مهاجمان تاریخ فوتبال آلمان و بایرن مونیخ بود. بعد از پایان دوران بازی، مسیرش را در مدیریت ادامه داد و سالها یکی از مدیران ارشد بایرن بود؛ بدون اینکه بخواهد سرمربی شود. …












