جوان آنلاین: جنگ جاری ایران و امریکا و محدودیتهایی که در ماههای اخیر بر حملونقل دریایی، هوایی و تجارت خارجی ایران تحمیل شده، یک مسئله قدیمی سیاست خارجی کشور را به مسئلهای فوری تبدیل کرده است: ایران تا چه اندازه توانسته است روابط خود با قدرتهای آسیایی و نهادهای چندجانبهای مانند بریکس و سازمان همکاری شانگهای را از سطح روابط سیاسی و عضویت حقوقی، به ابزارهای واقعی برای افزایش تابآوری اقتصادی تبدیل کند؟
اهمیت این پرسش در شرایط کنونی دوچندان است. محدودیت کشتیرانی در خلیج فارس و تنگه هرمز، تحریمهای جدید علیه شرکتهایی که با بخش هوانوردی ایران همکاری میکنند و محدود شدن پروازهای شرکتهای ایرانی در شماری از کشورهای منطقه، عملاً نشان داده است، فشار اقتصادی علیه ایران دیگر فقط از مسیر محدود کردن درآمدهای نفتی یا دسترسی بانکی اعمال نمیشود؛ بلکه به حوزههای حملونقل، بیمه، لجستیک و ارتباطات تجاری نیز کشیده شده است. گزارشهای اخیر نیز از استمرار محدودیتهای هوانوردی در حریم هوایی ایران و برخی کشورهای منطقه خبر میدهند. …












