نگار رشیدی
روزهای پاییزی فوتبال ایران در سال ۱۴۰۵، قرار بود با یک اتفاق بینظیر و تاریخی گره بخورد. لیگ برتر فوتبال زنان ایران که حالا به ایستگاه نوزدهم خود رسیده است، امسال با یک تفاوت بزرگ و هیجانانگیز کارش را آغاز کرد. پس از سالها انتظار، سرانجام طلسم شکسته شد و دو قطب بزرگ و پرهوادار پایتخت، یعنی استقلال و پرسپولیس، در کنار نامهای بزرگ و ریشهداری چون خاتون بم، گلگهر سیرجان، سپاهان اصفهان و ملوان بندرانزلی وارد عرصه تیمداری در بخش زنان شدند. این حضور باشکوه، موجی از امید و انگیزه را به رگهای فوتبال زنان تزریق کرد. رسانههای نوشتاری و تصویری که تا پیش از این بهانههای مختلفی برای نادیده گرفتن این مسابقات داشتند، حالا با تمام قوا پای کار آمده بودند و پوشش همهجانبهای از رقابتهای فصل جدید ارائه میدادند. به نظر میرسید همهچیز در بهترین حالت خود قرار دارد؛ تیمها دوشادوش هم در بالای جدول میجنگیدند و کیفیت فنی مسابقات، تحسین کارشناسان را برانگیخته بود. …












