این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
نازنین دشتی
در راهروهای ساختمان سئول، همیشه نامها بلندتر از نتایج حرف میزنند. روزهای پایانی مهرماه ۱۴۰۵، فوتبال ایران آبستن خبری است که شاید در ظاهر تنها به یک رده سنی خاص مربوط باشد، اما پسلرزههای آن مستقیما نیمکت تیم ملی بزرگسالان را میلرزاند. شایعه حضور یحیی گلمحمدی روی نیمکت تیم ملی امید، پس از پایان کار حسین عبدی، از یک گمانهزنی ساده رسانهای فراتر رفته و به یک بازی شطرنج پیچیده در بالاترین سطح مدیریت فوتبال ایران تبدیل شده است. در این میان، پرسش کلیدی این نیست که آیا یحیی با فدراسیون به توافق نهایی میرسد یا خیر؛ پرسش این است که چرا صرف طرح این نام، خواب را از چشمان کادر فنی تیم ملی بزرگسالان و در راس آنها امیر قلعهنویی ربوده است؟ …












