این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
نگار رشیدی
وقتی این روزها در راهروهای فدراسیون فوتبال، میان هواداران تیفوسی روی سکوها و یا حتی در گپ‌وگفت‌های روزمره مردم کوچه و بازار، عبارت مراسم استقبال از ملی‌پوشان به گوش می‌رسد، ناخودآگاه رعشه‌ای از جنس اضطراب و طعنه بر اندام منطق می‌افتد. کلماتی که در حالت عادی باید تداعی‌کننده غرور ملی، اشک‌های شوق، پرچم‌های برافراشته و حلقه‌های گل باشند، حالا به لطف شاهکارهای مدیریتی در فوتبال ایران، به یک دلهره و ایهام بزرگ تبدیل شده‌اند. …
