نهال فرخی
«افراد قبل از خروج از کشور اطلاعرسانی کنند که بعداً گرفتار نشوند»، این تازهترین توضیح اسماعیل کوثری درباره طرحی است که قرار بود با نفوذ مقابله کند، اما اکنون سفر شهروندان را هم زیر سایه هشدار میبرد.
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، این سازوکار را تسهیل امور معرفی میکند؛ بااینحال، از شهروند میخواهد پیشاپیش اطلاع بدهد تا گرفتار نشود؛ و پرسش دقیقاً همینجاست که اگر مساله تسهیل است، گرفتاری از کجا میآید و چرا مخاطب هشدار، مردماند؟
کوثری میگوید کسانی که قصد سفر خارجی دارند باید اطلاعرسانی کنند و روش آن مشخص است اما در مصاحبه توضیح نمیدهد چه کسانی مشمولاند، به کدام نهاد باید اطلاع داد و اعلام نکردن چه تبعاتی دارد؟
او همچنین نگرانی را با این استدلال پاسخ میدهد که اگر کسی ریگی در کفش نداشته باشد، طرح به نفع اوست. این زبان، مطالبه شفافیت را به سوءظن پیوند میزند؛ گویی شهروند پیش از پرسیدن درباره حقوق خود باید بیگناهیاش را ثابت کند. …













