شامگاه یکشنبه، خبری منتشر شد که در نگاه اول، فقط یک تغییر مدیریتی بود. وزیر نفت استعفا داد. رئیس‌جمهور پذیرفت. سرپرستی منصوب شد. و دولت، دلیل را «شخصی» اعلام کرد.
اما در همان شب، دو نماینده مجلس در یک برنامه زنده تلویزیونی، وقتی مجری خبر را خواند، گفتند «باور نمی‌کنیم». و این «باورنکردن»، از خودِ خبر مهم‌تر است. زیرا خبر، یک رویداد است. اما باورنکردن، یک وضعیت. و وضعیت، همیشه، از رویداد عمیق‌تر است.
چرا باور نمی‌کنند؟
باورنکردن، یک واکنش روانی نیست. یک وضعیت هستی‌شناختی است. وقتی سیستمی به مدت طولانی خبری را تکذیب کند و بعد همان خبر را تأیید کند، اعتماد به خبر از میان می‌رود. اما این، فقط یک مسئله رسانه‌ای نیست. یک مسئله معرفتی است. زیرا خبر، نه فقط یک گزارش از واقعیت، که یک رابطه با واقعیت است. و وقتی این رابطه از میان برود، واقعیت، به امر غیرقابل گزارش بدل می‌شود. …
