ریش‌سفیدی؛ آدم‌هایی که دعواها را تمام می‌کنند

هفت صبح، رضا نیکنام|  روزگاری بود که در هر محله‌ای، تکیه‌گاهی بود به نام «ریش‌سفید»؛ مردانی که کلامشان حکم قانون بود و حضورشان آرامش‌بخش. در آن روزها، میانداری نه یک انتخاب، بلکه یک وظیفه‌ اخلاقی بود و هنر«کدخدامنشی»  در آشتی دادن دو دل رنجور، جایگاه اجتماعی والایی داشت. اما امروز با پیشرفت شهرها و تغییر سبک زندگی، این پیوندهای محکم در حال سست شدن است.

انگار غبار مدرنیته، نقش میانداران را کم‌رنگ کرده و جایگاه بزرگان محله را با آن جایگزین کرده است، اما در عمل وقتی سایه‌ حمایت ریش‌سفیدان از محله‌ها برداشته شد، کوچک‌ترین اختلافات هم می توانست به دعواهای حقوقی بدیل شد و ساده‌ترین چالش‌های شهری، به دغدغه‌هایی پیچیده و حل‌نشدنی برای ساکنان تبدیل گشت؛ چرا که دیگر کسی نبود تا با یک نفس و جمله حق و عدل، گره‌های کور را باز کند.

  …