گروه فرهنگ و هنر | شانزدهم مهر، یادآور رفتن مردی است که خیلیها او را با لبخندهایش به یاد میآورند. بازیگری با چهرهای صمیمی که کافی بود وارد قاب شود تا حضورش دیده شود. اما عزتالله مهرآوران، بیرون از قاب تلویزیون دنیای دیگری داشت؛ دنیایی پر از تئاتر، نمایشنامه، شاهنامه، قصههای جنوب و شخصیتهایی که ابتدا روی کاغذ متولد میشدند. پنج سال از درگذشت او میگذرد.
مهرآوران ۱۶ مهر ۱۴۰۰، در ۷۲ سالگی و پس از ابتلا به کرونا از دنیا رفت. برای بسیاری از مردم، یک بازیگر محبوب از دست رفت. برای تئاتر اما ماجرا وجه دیگری داشت، مردی رفته بود که بخش بزرگی از عمرش را با نوشتن و صحنه گذرانده بود. برای شناخت مهرآوران باید کمی از «لیسانسهها» و «هیولا» فاصله گرفت، قاب تلویزیون را کنار زد و چند دهه به عقب برگشت؛ به مسجدسلیمان و پسری که هنوز نمیدانست یک نمایش مدرسهای قرار است مسیر زندگیاش را عوض کند.
همهچیز از یک پسر یتیم شروع شد …












