این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
سرمایه‌گذاری فعال با تمرکز بر نوسانات کوتاه‌مدت، مستلزم رصد پیوسته تغییرات قیمت، مداخله مداوم در چرخه خرید و فروش و بهره‌گیری از فرصت‌های مقطعی است؛ در نقطه مقابل، استراتژی غیرفعال بر افق میان‌مدت و بلندمدت بنا شده و بر این فرض استوار است که ارزش کلی دارایی‌های بنیادین با گذشت زمان رشد خواهد کرد، در نتیجه به حداقل دخالت روزمره نیاز دارد.
در شیوه سرمایه‌گذاری غیرفعال، معامله‌گران به جای تعقیب شتاب‌زده جریان نقدینگی، بر رویکردهایی چون خرید و نگهداری (هودل کردن)، استراتژی میانگین کم کردن منظم خرید (DCA)، استفاده از صندوق‌های قابل معامله بورسی (ETF) یا قفل دارایی‌ها در قالب برنامه‌های استیکینگ برای دریافت سود دوره‌ای تکیه می‌کنند. …
