هفت صبح| شب است و تهران زیر لایه‌ای از تاریکی و نورهای پراکنده شهر نفس می‌کشد. چراغهای شهر در تاریکی آسمان گم می‌شوند اما چند نور ناشناس، چشم‌ها را به آسمان می‌کشاند. نه آن‌قدر نزدیک که شکل‌شان دیده شود و نه آن‌قدر دور که بشود بی‌خیال‌شان شد. یک نفر با گوشی‌اش فیلم می‌گیرد، بعد نفر دوم و سوم. چند ثانیه تصویر می‌لرزد. نورها در تاریکی حرکت کردند، نزدیک و دور شدند و دوباره در قاب گم شدند.
کمی‌بعد، همین چند ثانیه تصویر در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شوند و هرکس برداشت وروایتی برای آن دارد. یکی آن را پهپاد می‌داند، دیگری هواپیمای کوچک و بعضی‌ها هم پای یوفو و موجودات فرازمینی را به میان می‌کشند. آسمان اما همچنان همان‌قدر آرام بود و به دنبال پاسخ یک سوال ساده برای خود می‌گشت: آن نورها واقعا چه بودند؟
ردپای نورهای ناشناس در آسمان ایران …
