هزینه کمآبی فقط در بودجه دولت دیده نمیشود؛ سیاستهای ناهماهنگ و ضعف نظارت میتواند صورتحساب بحران را به مردم و نسلهای آینده منتقل کند.
۱. صورتحسابی که هر سال سنگینتر میشود
تصور کنید خانوادهای هر سال برای تأمین آب هزینه بیشتری میپردازد، اما همچنان بیش از توان منابع خود مصرف میکند. افزایش هزینههای خانوار بهتنهایی مشکل را حل نمیکند؛ زیرا شیوه مصرف همچنان ناپایدار است. وضعیت منابع آب کشور نیز تا حدی چنین است.
به گفته نماینده مرکز پژوهشهای مجلس، در گزارشی که دوم دی ۱۴۰۴ در مجلس مطرح شد، از سال ۱۳۷۰ بهطور متوسط سالانه حدود ۴ تا ۵ میلیارد مترمکعب بیشتر از میزان تغذیه آبخوانها از منابع آب زیرزمینی برداشت شده است. این رقم میانگین بلندمدت است، نه آمار یک سال مشخص.
هزینه این روند فقط در مخارج وزارت نیرو خلاصه نمیشود. افت منابع آب، معیشت کشاورزان را تهدید میکند، هزینه تأمین آب را افزایش میدهد و سرمایه طبیعی کشور را کاهش میدهد. بخشی از این صورتحساب امروز و بخشی دیگر در آینده پرداخت خواهد شد.
۲. وقتی سیاستهای اقتصادی با ظرفیت آب هماهنگ نیستند …












