به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر ؛ مدینه امشب لحظه‌های تازه‌ای را تجربه می‌کند؛ گویی تنزیل تازه‌ای از عرش فرود آمده است! این نور الهی، چیست در کالبد خانه زهرا علیهاالسلام؟ چیست این مهر مصطفوی که صلابت مرتضوی‌اش، آمیخته با تبسم است؟کیست این آیینه عطوفت که زینت پدر است و گرمی بخش دل مادر؟ آری امروز آیه ای دیگر نازل می‌شود. از تلاقی دو دریای نور و معرفت علی و فاطمه(ع) گوهری پا به عرصه وجود می‌نهد که این نوگل روییده در گلزار عترت، عطر محمد(ص)، خوی علی(ع) و خُلق فاطمه(س) دارد؛ دختری که با تولدش فصلی جدید در تاریخ «عفاف» رقم می‌خورد. آخرین آیه از سوره صبر می‌آید و بر قلب عالم می‌نشیند.
امروز زینب قدم به چشم جهان می‌گذارد. می‌آید تا امتداد زهرا باشد، طلوع دوباره خدیجه. می‌آید تا کوه شکیبایی باشد در دشت بلا…و عالم ببیند زینب را که چگونه با اذان حسین حق را اقامه می‌کند و با تکبریش احرام می‌بندد و چگونه قیام حسین، متصل به رکوع صبر زینب میگردد. …
