جامعه پرستاری سال‌هاست درباره مشکلاتی صحبت می‌کند که دیگر برای مسئولان حوزه سلامت ناشناخته نیست؛ کمبود نیروی انسانی، شیفت‌های سنگین، اضافه‌کاری، فرسودگی شغلی، تأخیر در پرداخت مطالبات، اجرای ناقص تعرفه‌گذاری و مهم‌تر از همه، فاصله قابل توجه میان دریافتی پرستاران و برخی گروه‌های پزشکی. در سال‌های گذشته بارها از پرستاران به‌عنوان ستون نظام درمان و یکی از گروه‌های اصلی خط مقدم سلامت یاد شده است. دوران کرونا نیز این تصویر را پررنگ‌تر کرد. با این حال، از نگاه فعالان صنفی، فاصله میان این ادبیات و واقعیت اقتصادی زندگی پرستاران روزبه‌روز بیشتر شده است.
اکنون مساله فقط این نیست که پرستار حقوق پایینی دریافت می‌کند؛ پرسش مهم‌تر این است که چرا میان درآمد پرستار و پزشک در یک نظام درمانی واحد، چنین شکافی ایجاد شده و این فاصله در کشورهای دیگر چه وضعیتی دارد؟ بخش مهمی از شکاف درآمدی میان پزشکان و پرستاران به نحوه توزیع کارانه و پرداخت‌های مبتنی بر عملکرد مربوط است …
