برانکو که رفت، صدرنشینی‌ها و سپس قهرمانی‌های پرسپولیس با حضور گابریل کالدرون، یحیی گل‌محمدی و سپس اوسمار ویرا ادامه پیدا کرد چرا که ساختار و بدنه تیم شکل گرفته و قوام یافته بود. در چنین شرایطی تغییرات نمی‌توانست اختلالی جدی در روند رو به رشد تیم پرسپولیس ایجاد کند و با در نظر گرفتن اینکه جانشینان ایوانکوویچ هم همه گزینه‌های معقول و توانمندی بودند، دوران پرافتخار سرخ‌ها نزدیک به یک‌دهه طول کشید.
این وضعیتی است که دقیقاً در رأس باشگاه پرسپولیس هم باید وجود داشته باشد. امروز با وجود فاصله گرفتن از آن سال‌های تلخ بی‌پولی و مشکلات اقتصادی فراوان که هر چندماه یکبار تیم را دچار حاشیه می‌کرد و البته همواره باشگاه را با پرونده‌های حقوقی مختلف درگیر کرده بود، همچنان این پرسش بزرگ مطرح است که آیا برنامه‌های مدیریتی پرسپولیس با تغییر مدیرعاملش یا تغییراتی که در هیأت مدیره صورت خواهد گرفت به‌هم خواهد ریخت و دنبال نمی‌شود؟ …
