به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ محسن پاکنژاد در حالی پس از حدود دو سال وزارت نفت را ترک کرد که دوره مدیریتی وی از یک‌سو با افزایش برخی ظرفیت‌های تولید و فرآورش، آغاز پروژه فشارافزایی پارس جنوبی و توسعه طرح‌های جمع‌آوری گازهای مشعل همراه بود و از سوی دیگر، گام برنداشتن برای رفع ناترازی گاز، تداوم وابستگی به واردات بنزین، دشواری تامین سرمایه و ابهامات درباره سازوکار فروش و بازگشت ارز نفتی همچنان روی میز باقی ماند. جنگ و آسیب به زیرساخت‌های انرژی نیز بخش مهمی از سال دوم وزارت او را از یک دوره توسعه‌ای به دوره‌ای برای حفظ تولید، توزیع سوخت و صادرات تبدیل کرد.
پرونده وزارت محسن پاکنژاد در ۱۲ مهر ۱۴۰۵ بسته شد؛ مدیری که در مرداد ۱۴۰۳ با ۲۲۲ رای موافق مجلس وارد وزارت نفت شد و پس از حدود دو سال، استعفایش با موافقت رئیس‌جمهور پذیرفته شد. حمید بورد، مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران، نیز پس از آن به‌عنوان سرپرست وزارت نفت منصوب شد. …
