به گزارش خبرگزاری ایمنا از آذربایجان شرقی، در روزهای جنگ گاهی یک پاکت کوچک می‌توانست حال یک خانه را عوض کند؛ نامه‌ای که از جبهه می‌رسید و برای خانواده‌ای چشم‌انتظار، نشانه‌ای از سلامت عزیزشان بود یا خبری کوتاه از آن سوی خاک‌ریزها به همراه داشت.
آن سوی این انتظار، کارکنان پست بودند که نامه‌ها را تحویل می‌گرفتند، مسیرهای طولانی و گاه صعب‌العبور را پشت‌سر می‌گذاشتند و تلاش می‌کردند ارتباط میان رزمندگان و خانواده‌هایشان برقرار بماند؛ خدمتی که در هیاهوی سال‌های دفاع مقدس کمتر دیده شد، اما برای خانواده‌هایی که چشم‌به‌راه بودند، معنایی فراتر از یک وظیفه اداری داشت.
کارکنان پست در آن سال‌ها تنها نامه‌رسان نبودند؛ بخشی از شبکه پشتیبانی پشت جبهه بودند که همزمان با کمبود نیرو، فرسودگی خودروها و دشواری رفت‌وآمد، باید چرخ دفاتر پستی را نیز می‌چرخاندند. در مناطق عملیاتی نیز باجه‌های پستی فعال بود تا نامه‌های رزمندگان به خانه‌ها برسد و پیام خانواده‌ها راهی جبهه شود. …
