به گزارش خبرگزاری ایمنا، توسعه شهر همیشه به معنای اضافه‌شدن زمین به محدوده شهری نیست و بخشی از ظرفیت رشد می‌تواند در محدوده موجود شهر قرار داشته باشد؛ جایی که زمین‌های بایر، ساختمان‌های متروکه، قطعات کم‌بازده، بافت‌های فرسوده و کاربری‌های ناکارآمد، امکان بازتوسعه دارند.
با این حال، توسعه پیرامونی همچنان برای بخشی از سرمایه‌گذاران و حتی مدیریت شهری جذابیت بیشتری دارد. ایجاد یک محدوده جدید در حاشیه شهر، در نگاه نخست می‌تواند ساده‌تر از ورود به بافت‌های موجود باشد؛ زیرا اراضی بزرگ و یکپارچه، فرآیند طراحی و اجرای پروژه را نسبت به بافت‌های خرد و متراکم آسان‌تر می‌کنند.
در مقابل، توسعه میان‌افزا با مجموعه‌ای از چالش‌های حقوقی، اقتصادی و کالبدی روبه‌رو است؛ از مالکیت‌های خرد و پراکنده گرفته تا محدودیت‌های ضوابط طرح‌های تفصیلی، دشواری تجمیع پلاک‌ها، کمبود پارکینگ و فرسودگی زیرساخت‌ها. …
