به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، در شرایطی که رودخانه‌ها، مخازن و بارندگی دیگر نمی‌توانند در تمام طول سال تامین پایدار آب را تضمین کنند، توجه به منابع جایگزین اهمیت بیشتری پیدا کرده است. یکی از این منابع، آب موجود در جو است که بسته به شرایط آب‌وهوایی و فناوری مورد استفاده، می‌توان آن را از طریق جمع‌آوری مه، تشکیل شبنم یا استخراج رطوبت هوا به دست آورد.
بهره‌گیری از آب جوی می‌تواند تعریف متعارف از نقش ساختمان‌ها را تغییر دهد. در این رویکرد، سطوح، سازه‌ها و فضاهای باز تنها برای تامین سرپناه، کنترل نور و دما یا ایجاد محیط‌های قابل سکونت طراحی نمی‌شوند، بلکه می‌توانند در جمع‌آوری، ذخیره‌سازی و انتقال آب نیز نقش داشته باشند.
در معماری متعارف، بخش عمده زیرساخت‌های آب‌رسانی همچون مخازن، تصفیه‌خانه‌ها و شبکه‌های توزیع، خارج از تجربه روزمره شهروندان قرار دارند، اما سازه‌های جمع‌آوری مه باید در معرض جریان هوا و شرایط جوی قرار بگیرند. به همین دلیل، ادغام این تجهیزات با سایه‌بان‌ها، فضاهای تجمع، پناهگاه‌ها و اجزای ساختمان می‌تواند علاوه بر کارکرد فنی، ارزش اجتماعی و فضایی نیز ایجاد کند. …
