به گزارش خبرگزاری ایمنا، برای نوشتن بعضی زندگی‌ها نمی‌توان از پایانشان روایت کرد؛ باید به عقب برگشت، در کوچه‌های کودکی قدم زد، ورق‌های دفترهای قدیمی را ورق زد، پای خاطرات پدر و مادر نشست و به گفت‌وگوهایی گوش سپرد که روزی کاملاً عادی به نظر می‌رسیدند. باید از میان این تکه‌های پراکنده، دوباره به انسانی رسید که پیش از آنکه نامش با شهادت شناخته شود، هزار شکل از زندگی را تجربه کرده بود.
معصومه کرباسی، دختر شیرازی که سال‌های زندگی‌اش با لبنان گره خورد، از همین آدم‌هاست. قصه او تنها قصه یک زن ایرانی در سرزمینی دور از زادگاهش نیست؛ روایت دختری است که از نوجوانی قلم به دست گرفت، با پدرش کتاب خواند، با انتخابی آگاهانه زندگی مشترکی را آغاز کرد، مادر پنج فرزند شد و در سال‌های پرالتهاب جنگ از فعالیت‌های فرهنگی و رسانه‌ای فاصله نگرفت. سرانجام، بیست‌وهشتم مهر ۱۴۰۳، او و همسرش رضا عباس عواضه در لبنان و در جریان حملات اسرائیل به شهادت رسیدند. …
