این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش خبرگزاری ایمنا، پرستاری روایت بیپایان دستهایی است که در لحظههای نیاز، پیش از هر کلامی به یاری میشتابند؛ روایت دلهایی که میان دانش و مهارت، جایی برای مهربانی باز میکنند و مسئولیتی که با پایان ساعت کاری به فراموشی سپرده نمیشود.
عفت زارعی، پرستار باسابقهای که پس از حدود سه دهه خدمت، به افتخار بازنشستگی رسیده است، از نسلی میگوید که سالهایی از عمر حرفهای خود را در روزگار پرالتهاب دفاع مقدس و در مسیر مراقبت از بیماران و مجروحان سپری کرد؛ زنی که برایش پرستاری تنها یک انتخاب شغلی نیست، بلکه راهی برای خدمت به مردم و پیوندی عمیق با زندگی است، پیوندی که حتی با عبور از سالهای اشتغال نیز گسسته نمیشود. روایتی از سه دهه همراهی با بیماران، شبهای دفاع مقدس و عشقی که به بازنشستگی نمیرسد …












