به گزارش گروه رسانهای شرق،
شکست پرسپولیس مقابل فجرسپاسی فقط از دست رفتن سه امتیاز یک مسابقه نبود؛ این باخت بهانهای شد تا مجموعهای از اختلافات و نارضایتیهای پنهان در باشگاه دوباره به سطح بیاید. تیمی که قرار بود با تغییرات فنی و مدیریتی به آرامش برسد، حالا با چند جبهه درگیری مواجه است؛ از نیمکت و کادر فنی گرفته تا مدیریت باشگاه، بازیکنان جوان و حتی چهرههای قدیمی پرسپولیس که امروز در ساختار این باشگاه مسئولیت دارند. شکست 2 بر یک مقابل فجرسپاسی، در شرایطی رقم خورد که هواداران انتظار داشتند پرسپولیس بتواند از این مسابقه برای بازگشت به مسیر موفقیت استفاده کند. اما آنچه بعد از سوت پایان اتفاق افتاد، شاید از خود نتیجه مسابقه هم نگرانکنندهتر بود. مصاحبه جنجالی امیرحسین محمودی علیه مدیریت باشگاه، واکنش محسن خلیلی و سپس اظهارات حامد کاویانپور درباره کریم باقری، تصویری از باشگاهی ارائه کرد که به نظر میرسد در آن اختلافنظرها دیگر محدود به جلسات داخلی نیست. در واقع، شکست مقابل فجرسپاسی پرده از مجموعهای از اختلافات برداشت که هرکدام میتوانند بهتنهایی برای یک تیم بزرگ دردسرساز باشند.
سه امتیاز از دست رفت، اما بحران تازه آغاز شد
پرسپولیس در هفته دوازدهم لیگ برتر، جمعه ۱۵ آبان، در ورزشگاه شهدای شهر قدس برابر فجرسپاسی قرار گرفت و در نهایت با نتیجه 2 بر یک شکست خورد. این نتیجه از چند جهت برای سرخپوشان سنگین بود. فجرسپاسی با هدایت مهدی رجبزاده نمایشی قابل قبول ارائه و دومین شکست خانگی متوالی را متوجه پرسپولیس کرد. مهدی تارتار بعد از مسابقه تلاش نکرد مسئولیت شکست را به گردن دیگران بیندازد. او در نشست خبری گفت شرمنده هواداران شده و مسئولیت باخت را شخصا میپذیرد. تارتار همچنین از استرس بازیکنانش صحبت کرد و خواستار حمایت هواداران تا دقیقه پایانی مسابقات شد. این اظهارات، اگرچه در ظاهر نشانه پذیرش مسئولیت بود، اما پرسشهای مهمتری را درباره شرایط تیم ایجاد کرد: چرا بازیکنان پرسپولیس در چنین مقطعی با فشار روانی مواجهاند؟ چرا تیمی با این حجم از تجربه و امکانات، در خانه نیز نمیتواند به نتیجه برسد؟ شاید مهمترین نکته این باشد که شکست مقابل فجر، فقط یک ناکامی فنی نبود. بلافاصله بعد از مسابقه، صحبتهای یکی از بازیکنان جوان پرسپولیس و سپس اظهارات یکی از مدیران آکادمی این باشگاه، فضای خبری را به سمتی برد که دیگر نمیشد همهچیز را به مسائل داخل زمین محدود کرد. پرسپولیس در شرایطی قرار گرفته که هر نتیجه نامطلوب میتواند بهانهای برای آشکارشدن اختلافات قدیمی و جدید باشد. هوادار هم دیگر صرفا درباره ترکیب، تعویضها و اشتباهات بازیکنان سؤال نمیکند؛ او میخواهد بداند در پشت پرده باشگاه چه میگذرد و چرا چهرههایی که باید در یک مجموعه هماهنگ فعالیت کنند، هرکدام روایت متفاوتی از مشکلات دارند.
محمودی؛ اعتراض یک جوان به مدیریتی که صدایش را نمیشنود؟
یکی از اتفاقات قابل توجه پس از شکست برابر فجرسپاسی، مصاحبه امیرحسین محمودی بود؛ بازیکنی جوان که انتظار میرفت در این فصل فرصت بیشتری برای حضور در ترکیب پرسپولیس داشته باشد. او پس از مسابقه، با لحنی که نارضایتی در آن کاملا محسوس بود، هم درباره شرایط بازیکردنش صحبت کرد و هم مستقیما مدیریت باشگاه را هدف گرفت. محمودی در بخشی از صحبتهایش گفت: «شرمنده کادر فنی تیم ملی شدم که به من کم بازی میرسد». او سپس به موضوع مدیریت پرداخت و اعلام کرد از مدیریت باشگاه پرسپولیس ناراضی است. این بازیکن ابراز امیدواری کرد شرایط هرچه زودتر تغییر کند. اهمیت این مصاحبه فقط در اعتراض یک بازیکن به کمبود دقایق بازی نیست. بخش دیگر ماجرا به مسائل قراردادی مربوط میشود. گزارشهای منتشرشده از نارضایتی محمودی نشان میدهد موضوع اصلاح قرارداد و افزایش دستمزد او نیز در این اختلاف نقش داشته است. ظاهرا بازیکن و مدیر برنامههایش درباره این موضوع با پیمان حدادی، مدیرعامل باشگاه، گفتوگوها و انتظار داشتند شرایط قرارداد متناسب با وضعیت جدید او تغییر کند. البته درباره جزئیات این توافق و محدودیتهای احتمالی، روایتهای متفاوتی مطرح شده و نمیتوان تمام ادعاها را قطعی دانست. واکنش محسن خلیلی به این صحبتها هم قابل توجه بود. مدیر تیم پرسپولیس در پاسخ به سؤال خبرنگاران درباره گلایه محمودی، ابتدا گفت از صحبتهای او اطلاعی نداشته است. سپس تأکید کرد بازیکن، بهویژه پس از شکست تیم، نباید درباره مسائل فردی و مدیرعامل باشگاه به این شکل صحبت کند. خلیلی همچنین به مشخصبودن قرارداد محمودی اشاره کرد و گفت پیمان حدادی چندین بار با این بازیکن صحبت کرده و قرار بوده موضوع به نتیجه برسد. این پاسخ، از زاویه مدیریت باشگاه قابل درک است؛ هیچ مدیری دوست ندارد بازیکنان بعد از شکست، اختلافات قراردادی را مقابل دوربینها مطرح کنند. با این حال، مسئله اصلی همچنان پابرجاست: اگر بازیکنی که از محصولات آکادمی باشگاه است، نسبت به وضعیت خود اعتراض دارد، آیا بهترین راهکار صرفا انتقاد از زمان و مکان بیان اعتراض است؟ پرسپولیس سالهاست درباره اهمیت آکادمی و پرورش استعدادهای جوان صحبت میکند. اما بازیکن جوان برای ماندن در مسیر پیشرفت، به اعتماد، فرصت و البته قرارداد متناسب با جایگاهش نیاز دارد. اگر این ارتباط بهدرستی مدیریت نشود، استعدادهایی که باید سرمایه آینده باشگاه باشند، خیلی زود به سوژه اختلافات مدیریتی تبدیل خواهند شد.
کاویانپور علیه کریم باقری؛ انتقاد یا مأموریت برای تخریب؟
اما شاید عجیبترین اتفاق پس از شکست پرسپولیس، اظهارات حامد کاویانپور درباره کریم باقری بود؛ مصاحبهای که از نظر زمان انتشار و جایگاه گوینده، سؤالات زیادی ایجاد کرد. کاویانپور در گفتوگویی با برنامه اینترنتی «برجام» که بازتاب آن در ورزش سه نیز منتشر شد، بهشدت از نقش کریم باقری در کادر فنی پرسپولیس انتقاد کرد. او معتقد بود باقری خصوصیات لازم برای حمایت روحی و فنی از سرمربی را ندارد و نمیتواند در شرایط دشوار، آن نقشی را ایفا کند که از یک عضو باتجربه کادر فنی انتظار میرود. کاویانپور حتی پا را فراتر گذاشت و گفت باقری برای مسئولیتهای دیگری مناسب است و اگر واقعا میخواست بار مسئولیت سرمربیگری را برعهده بگیرد، در این سالها این فرصت را قبول میکرد. او همچنین با اشاره به حضور باقری در کنار ۱۲ سرمربی مختلف، این پرسش را مطرح کرد که چرا او هیچوقت مسئولیت سرمربیگری را به شکل جدی نپذیرفته است. البته انتقاد از کریم باقری بهخودیخود اتفاق غیرمنتظرهای نیست. هر چهرهای در فوتبال، حتی محبوبترین بازیکنان تاریخ یک باشگاه، میتواند مورد نقد قرار بگیرد. باقری هم از این قاعده مستثنا نیست. مسئله اما جایگاه فعلی کاویانپور است؛ او صرفا یک پیشکسوت بیرون از باشگاه نیست. کاویانپور مدیر فنی آکادمی پرسپولیس است؛ یعنی در ساختار همین مجموعه مسئولیت دارد و طبیعتا باید نسبت به شرایط کلی باشگاه و مناسبات داخلی آن حساسیت داشته باشد. به همین دلیل، وقتی فردی با چنین جایگاهی در اوج فشارهای ناشی از شکست تیم، یکی از مهمترین چهرههای نیمکت را هدف میگیرد، نمیتوان از کنار این اتفاق بهسادگی عبور کرد. اینجاست که یک شائبه جدی شکل میگیرد: آیا این اظهارات صرفا نظر شخصی کاویانپور بوده یا برخی در داخل باشگاه از چنین فضایی استقبال میکنند؟ طبیعتا نمیتوان بدون سند و مدرک ادعا کرد مدیریت پرسپولیس به کاویانپور مأموریت داده تا علیه کریم باقری موضع بگیرد. هیچ مدرک معتبری برای اثبات چنین ادعایی منتشر نشده است. اما همزمانی این مصاحبه با شکست پرسپولیس، انتقاد از یکی از مهمترین اعضای کادر فنی و جایگاه سازمانی گوینده، پرسشهایی ایجاد میکند که مدیریت باشگاه باید به آنها پاسخ دهد. چرا باید مدیر فنی آکادمی باشگاه در چنین مقطعی بهجای تمرکز بر مسئولیتهای خود، وارد اختلافات مربوط به نیمکت تیم بزرگسالان شود؟ آیا این اظهارات با هماهنگی مدیران باشگاه انجام شده یا کاویانپور تصمیم گرفته شخصا و بدون هماهنگی، چنین موضعی بگیرد؟ نکته جالب اینکه باشگاه پرسپولیس پس از انتشار این صحبتها، واکنش نشان داد. با دستور پیمان حدادی، مدیرعامل باشگاه، کاویانپور برای ادای توضیحات به کمیته انضباطی احضار و اعلام شد پس از حضور او درباره وضعیتش تصمیمگیری خواهد شد
پرسپولیس؛ باشگاهی با چند جبهه اختلاف
آنچه در فاصله کوتاهی پس از شکست برابر فجرسپاسی اتفاق افتاده، نشان میدهد پرسپولیس با مجموعهای از مسائل روبهروست که نمیتوان همه آنها را به نتایج داخل زمین تقلیل داد. یک بازیکن جوان از مدیریت گلایه میکند، مدیر تیم به او پاسخ میدهد، یک مدیر آکادمی علیه عضو کادر فنی موضع میگیرد و مدیرعامل نیز ناچار میشود برای کنترل شرایط، پای کمیته انضباطی را به میان بکشد. در چنین شرایطی، طبیعی است که هوادار پرسپولیس نگران آینده تیم باشد. هواداری که شکست را میپذیرد، اما نمیخواهد هر بار بعد از یک نتیجه نامطلوب، بهجای شنیدن توضیحات فنی و برنامههای اصلاحی، شاهد انتشار اختلافات تازه باشد. پرسپولیس برای عبور از این شرایط، بیش از هر چیز به یک تصمیم روشن مدیریتی نیاز دارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.












