به گزارش خبرگزاری ایمنا، پای هر موشکی که آماده شلیک می‌شد، می‌ایستاد، چند خط روضه می‌خواند و بعد آن را راهی آسمان می‌کرد، درست همچون پدری که می‌خواهد در گوش فرزندان اذان بگوید. سردار شهید جواد باقری از نیروهای باسابقه هوافضای سپاه ، مردی بود که میان تخصص نظامی و باورهای قلبی‌اش پیوندی عمیق برقرار کرده بود، فرمانده‌ای که حتی در حساس‌ترین لحظه‌های ماموریت نیز از توسل و یاد اهل بیت(ع) غافل نمی‌شد.
جواد باقری سال‌ها در مجموعه موشکی هوافضا خدمت کرد و در کنار برادرش، سردار شهید محمود باقری، مسیر مسئولیت و خدمت را پیش برد، اما آنچه از شخصیت او در خاطر نزدیکانش مانده، تنها سال‌های فعالیت نظامی و ماموریت‌های حساس نیست، دل بستگی‌اش به روضه، مداحی و ارادت ویژه‌اش به حضرت فاطمه زهرا(س) نیز بخشی جدایی‌ناپذیر زندگی او بود.
او عادت داشت پیش از شلیک هر موشک، چند خط روضه بخواند. پایان روضه‌هایش هم اغلب به مصائب حضرت زهرا(س)، کوچه و پهلوی شکسته می‌رسید. برای او، توسل تنها رسمی در مجالس عزاداری نبود، با همین باور، موشک‌ها را نیز بدرقه می‌کرد.
همسرش هم در رابطه با این ارادت گفته بود:« ما این قدر پای این موشک‌ها روضه می‌خونیم و به حضرت زهرا(س) توسل می‌کنیم تا اینا درست به هدف بخورن.»
این جمله شاید روشن‌ترین تصویر از جهان درونی مردی باشد که در کنار دانش و تخصص نظامی دل در گرو اهل بیت(ع) داشت، مردی که برای هر ماموریت هم به توان فنی تکیه می‌کرد و هم با توسل دلش را آرام می‌ساخت.
سرانجام جواد باقری در حملات آمریکایی- صهیونیستی بیست‌وپنجم اسفند سال گذشته به شهادت رسید و در کنار برادر شهیدش محمود باقری آرام گرفت. از او خاطره مردی باقی ماند که پیش از پرواز موشک‌ها روضه می‌خواند، گویی هر موشک را با نام حضرت زهر(س) به آسمان می‌سپرد. کد مطلب 1018531
