شاهزاده ناکام، پس از ناکامی بزرگش در کسب جلب توجه و حمایت ترامپ، حالا می‌کوشد اعتبار نداشته‌اش را به گونه‌ای دیگر ترمیم کند. حرف‌های او در کلیسای سنت پل فرانکفورت در مراسم اعطای «جایزه آزادی» بنیاد آلمانی فریدریش ناومان، مصداق همین کوشش چند دقیقه‌ای بود که البته باز هم ناکام ماند. او ابتدا ادعا کرد مخالف حمله به ایران بوده و در برابر آنچه مماشات دنیا در برابر جمهوری اسلامی می‌خواند، از راه سوم حرف زد؛ «سال‌ها با دو رویکرد مخالفت کرده‌ام؛ نخست سیاست مماشات که به جمهوری اسلامی پول و مشروعیت می‌داد، دوم جنگ، زیرا هیچ ایرانی نمی‌خواهد شاهد فروریختن بمب بر سرزمین خود باشد... همواره از راه سومی دفاع کرده‌ام که بر اعمال حداکثر فشار بر جمهوری اسلامی و همزمان حمایت حداکثری از مردم ایران استوار است».
او البته خیلی زود میزان پایبندی‌اش به این راه سوم را هم نشان داد؛ «با درد فراوان و قلبی سنگین ناچار شدم بپذیرم که شاید فشار نظامی بر دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی تنها راه باقی‌مانده برای تضعیف حکومت و فراهم کردن فرصتی واقعی برای مبارزه مردم ایران بوده است».رضا پهلوی که به ادعای خودش «سال‌ها با فروریختن بمب بر سرزمین خود» مخالفت کرده بود، در ادامه عریان‌تر در برابر به خاک و خون کشیده شدن شهروندان ایرانی- یعنی همان چیزی که او فشار نظامی بر جمهوری اسلامی خواند- موضع گرفت و با دفاع از حمایت خود از حمله نظامی به ایران، آشکارا اعلام کرد «از این موضع عذرخواهی نمی‌کنم؛ حتی اگر پای بمباران کشور و مداخله نظامی خارجی در میان باشد».شازده‌ای که قرار بود از راه سوم بگوید و به آرامی بر حمایت‌های آشکارش از حمله بیگانگان به خاک کشورش و کشتار شهروندان ایرانی، ماله بکشد، خیلی زود به تنظیمات اولیه برگشت؛ تنظیماتی که موجب شده او در هیچ دوره، در نزد هیچ جریان سیاسی یا اجتماعی، پایگاه و جایگاه جدی نداشته باشد؛ و تنها، مترسکی باشد که بادهای مخالفت با جمهوری اسلامی، گاهی و فقط گاهی، او را می‌جنباند.
منبع: روزنامه قدس
