جمعه, ۱۰ آذر, ۱۴۰۲ / 1 December, 2023
مجله ویستا
یوسف آل عصفور
جنسیت: مرد
نام پدر: احمد بن ابراهیم
تولد و وفات: (۱۱۰۷ -۱۱۸۶) قمری
محل تولد: شاخورهٔ بحرین
شهرت علمی و فرهنگی: فقیه ، متکلم ، محدث ، محقق ، نویسنده و رجال شناس
از فرزندان احمد بن ابراهیم از شخصیتهای معروف روحانی و علمی این خاندان بود. وی در شاخورهٔ بحرین زاده شد. در مکتبخانه و نزد پدر خواندن و نوشتن و مقدمات علوم را فرا گرفت. هنگام فتنهٔ خوارج در بحرین ، و مهاجرت پدر خود احمد قطیف ، در شاخوره ماند و پس از چندی به آن پیوست. در آنجا نزد شیخ حسین ماحوزی و شیخ احمد بن عبدالله بلادی و شیخ احمد بن علی به آموختن علوم دینی مشغول شد. فوت پدر سنگینی معیشت خانواده مانع ادامهٔ تحصیل وی شد. پس به بحرین و سپس به مکه رفت و یکبار نزد شیخ حسین ماحوزی بازگشت. از آنجا به بحرین ، کرمان ، و شیراز رفت. و چون دچار خشم و غضب نادرشاه گشت به فسا رفت. در فسا برای تأمین نیازهای زندگی به کشاورزی پرداخت و با فراغت نسبی به کار و تدریس پرداخت و به تحقیق مشغول شد و تألیف مشهورترین اثر فقهی خود "حدائق"را آغاز کرد. اما پس از آشوب خونینی که در فسا رخ داد و میرزا محمد علی ، حاکم وقت فسا ، که به وی التفات داشت کشته شد و دارائی و کتابهای خود وی نیز به غارت رفت و به اصطهبانات و سپس به عراق رفت و در کربلا اقامت گزید و در این شهر به آرامش و امنیت و رفاه دست یافت و کتاب "حدائق" و چندین کتاب دیگر را تمام کرد. وی تا پایان عمر در آنجا زندگی کرد و حیات خود را صرف تدریس و تعلیم و تحقیق و تألیف کتابهای فقهی ، روائی و کلامی و عبادی کرد. او استاد سیدعلی طباطبائی صاحب "ریاض" و از مشایخ روائی علامهٔ
بحرالعلوم است. در کربلا بر اثر طاعون درگذشت. بنا بر وصیت او استاد وحید بهبهانی بر وی نماز گزارد و در کنار تربت امام حسین (ع) به خاک سپرده شد. از جمله آثار وی: "اعلامالقاصدین"؛ "حدائقالناضرهٔ فی احکام العترهٔالطاهرهٔ" در فقه استدلالی؛ "سلاسلالحدید فی تقیید ابن ابیالحدید"؛ "الدررالنجفیهٔ منالملتقطاتالیوسفیهٔ" "انیسالمسافر و جلیسالخواطر"؛ "لؤلؤهٔالبحرین فیالاجازهٔ لقرتیالعین".
نام پدر: احمد بن ابراهیم
تولد و وفات: (۱۱۰۷ -۱۱۸۶) قمری
محل تولد: شاخورهٔ بحرین
شهرت علمی و فرهنگی: فقیه ، متکلم ، محدث ، محقق ، نویسنده و رجال شناس
از فرزندان احمد بن ابراهیم از شخصیتهای معروف روحانی و علمی این خاندان بود. وی در شاخورهٔ بحرین زاده شد. در مکتبخانه و نزد پدر خواندن و نوشتن و مقدمات علوم را فرا گرفت. هنگام فتنهٔ خوارج در بحرین ، و مهاجرت پدر خود احمد قطیف ، در شاخوره ماند و پس از چندی به آن پیوست. در آنجا نزد شیخ حسین ماحوزی و شیخ احمد بن عبدالله بلادی و شیخ احمد بن علی به آموختن علوم دینی مشغول شد. فوت پدر سنگینی معیشت خانواده مانع ادامهٔ تحصیل وی شد. پس به بحرین و سپس به مکه رفت و یکبار نزد شیخ حسین ماحوزی بازگشت. از آنجا به بحرین ، کرمان ، و شیراز رفت. و چون دچار خشم و غضب نادرشاه گشت به فسا رفت. در فسا برای تأمین نیازهای زندگی به کشاورزی پرداخت و با فراغت نسبی به کار و تدریس پرداخت و به تحقیق مشغول شد و تألیف مشهورترین اثر فقهی خود "حدائق"را آغاز کرد. اما پس از آشوب خونینی که در فسا رخ داد و میرزا محمد علی ، حاکم وقت فسا ، که به وی التفات داشت کشته شد و دارائی و کتابهای خود وی نیز به غارت رفت و به اصطهبانات و سپس به عراق رفت و در کربلا اقامت گزید و در این شهر به آرامش و امنیت و رفاه دست یافت و کتاب "حدائق" و چندین کتاب دیگر را تمام کرد. وی تا پایان عمر در آنجا زندگی کرد و حیات خود را صرف تدریس و تعلیم و تحقیق و تألیف کتابهای فقهی ، روائی و کلامی و عبادی کرد. او استاد سیدعلی طباطبائی صاحب "ریاض" و از مشایخ روائی علامهٔ
بحرالعلوم است. در کربلا بر اثر طاعون درگذشت. بنا بر وصیت او استاد وحید بهبهانی بر وی نماز گزارد و در کنار تربت امام حسین (ع) به خاک سپرده شد. از جمله آثار وی: "اعلامالقاصدین"؛ "حدائقالناضرهٔ فی احکام العترهٔالطاهرهٔ" در فقه استدلالی؛ "سلاسلالحدید فی تقیید ابن ابیالحدید"؛ "الدررالنجفیهٔ منالملتقطاتالیوسفیهٔ" "انیسالمسافر و جلیسالخواطر"؛ "لؤلؤهٔالبحرین فیالاجازهٔ لقرتیالعین".
منبع : مطالب ارسالی
همچنین مشاهده کنید