شنبه, ۲ بهمن, ۱۴۰۰ / 22 January, 2022
مجله ویستا

نشانم پیش تیرش کاش تیرش بر نشان آید


نشانم پیش تیرش کاش تیرش بر نشان آید    که پیشم از پی تیر خود آن ابرو کمان آید
مگوییدش حدیث کوه درد من که می‌ترسم    چو گویید این سخن ناگه برآن خاطر گران آید
از آنم کس نمی‌پرسد که چون پرسد کسی حالم    باو گویم غم دل آنقدر کز من به جان آید
بیا ای باد خاکم بر سر هر رهگذر افکن    که دامانش بگیرم هر کجا دامن کشان آید
ز شوق او نرفتم سوی بستان ، بهر آن رفتم    که شاید نخل من روزی به سوی بوستان آید
تو دمساز رقیبانی چنین معلوم می‌گردد    که چون خوانی مرا نام رقیبت بر زبان آید
صبوحی کرده میمد، بسی خون کرده رفتارش    بلی خونها شود جایی که مستی آنچنان آید
مگو وحشی چرا از بزم او غمناک می‌آیی    کسی کز بزم او بیرون رود چون شادمان آید


همچنین مشاهده کنید





خبرگزاری مهرسایت عصرایرانسایت رویداد 24سایت شفقناسایت دیپلماسی ایرانیروزنامه آفتاب یزدروزنامه تعادلسایت ارانیکوخبرگزاری ایسناسایت خبرآنلاین