پنجشنبه, ۳۰ دی, ۱۴۰۰ / 20 January, 2022
مجله ویستا

گرفته رنگ ز خون دلم چو لاله پیاله


گرفته رنگ ز خون دلم چو لاله پیاله    ز بسکه بی تو خورم خون دل پیاله پیاله
خوش است بزمگه یار و ناله‌ی نی مطرب    ز دست یار کشیدن میان لاله پیاله
صفای خاطر رندان ز چله خانه نیابی    به دیر رو که پر است از می دو ساله پیاله
بود علامت باران اشک خرمی ما    شبی که باده‌ی روشن مه است و هاله پیاله
اگر به چشم تو دعوی نکرد از سر مستی    چه شد که بر سر نرگس شکست ژاله پیاله
منه ز دست چو نرگس پیاله خاصه در این دم    که لاله می‌دهد و می‌خورد غزاله پیاله
چگونه توبه کند وحشی از پیاله کشیدن    که کرده‌اند به او در ازل حواله پیاله


همچنین مشاهده کنید





روزنامه توسعه ایرانیسایت مجله شبکهخبرگزاری تسنیمسایت بیتوتهسایت زومیتخبرگزاری تحلیل بازاروبگردیخبرگزاری ایرناسایت دیدبان ایرانسایت عصرایران