سه شنبه, ۲۷ اردیبهشت, ۱۴۰۱ / 17 May, 2022
مجله ویستا

کردم از سجده‌ی راه تو جبین آرایی


کردم از سجده‌ی راه تو جبین آرایی    سر اقبال من و پیشه‌ی گردن سایی
باز چون آمده از سجده سرش سوده به چرخ    هر که بر خاک درت کرده جبین فرسایی
آن قدر آرزوی سجده‌ی رویت که مراست    در همه روی زمینش نبود گنجایی
دیرتر دولت پابوس تو دریافته‌ام    ز آنکه می‌کرده‌ام از دیده زمین پیمایی
شکرلله که رسیدم به تماشا گه وصل    کردم از خاک درت تقویت بینایی
بردر خویش بگو حرمت چشمم دارند    که به جاروب کشی آمده و سقایی
خواهم از لطف تو باشد نگهی خاصه‌ی من    نگهی نی چو نگاه دگران هر جایی
طول منشور بقای ابدی را چکنم    خم ابروی تواش گر نکند طغرایی
وحشیم طوطیم اندر پس آیینه‌ی بخت    دایم از شکر عطای تو به شکرخایی


همچنین مشاهده کنید





سایت خبرآنلاینسایت اکوایرانسایت رویداد 24سایت اقتصادنیوزخبرگزاری باشگاه خبرنگارانسایت تابناکروزنامه شرقسایت نمناکسایت دیدبان ایرانسایت تجارت نیوز