با افزایش امید به زندگی در جوامع بشری، جمعیت سالمندان رو به فزونی است؛ پدیدهای که در کنار دستاوردهای بزرگ علمی و پزشکی، چالشهای اجتماعی و روانی جدیدی را نیز مطرح کرده است. یکی از این چالشهای جدی، «تنهایی پنهان» یا احساس انزوای عاطفی و اجتماعی در میان سالمندان است که اغلب کمتر به آن توجه میشود، اما پیامدهای ویرانگری برای سلامت جسم و روان این گروه سنی به همراه دارد. این پدیده که میتوان از آن به عنوان «اپیدمی خاموش» یاد کرد، نیازمند درک عمیقتر و راهکارهای فوری است.