چین؛ شریک راهبردی یا هم‌پیمان محتاط؟

رابطه ایران و چین بیش از آن‌که راهبردی باشد، مصلحت‌محور و مرحله‌ای است. پکن ایران را بخشی از طرح بزرگ خود در «کمربند و جاده» می‌داند، اما نه به‌عنوان شریک اولویت‌دار، بلکه به‌عنوان یکی از مسیرهای بالقوه در کنار آسیای مرکزی، پاکستان و ترکیه. برای تبدیل این رابطه به شراکت واقعی و پایدار، ایران باید با بازتعریف سیاست خارجی خود، کاهش ریسک سرمایه‌گذاری، و عضویت فعال‌تر در زنجیره‌های منطقه‌ای تولید، زمینه همکاری اقتصادی متوازن‌تری فراهم کند.