در سالهایی که توسعه شتابزده شهرنشینی، مهاجرت گسترده روستاییان و تغییر سبک زندگی، بسیاری از نشانههای زیست سنتی ایران را به حاشیه رانده، اقامتگاههای بومگردی آرامآرام به یکی از مهمترین میدانهای بازگشت به فرهنگ بومی، احیای اقتصاد روستا و بازسازی پیوندهای انسانی تبدیل شدهاند؛ فضاهایی که امروز دیگر تنها محل اقامت گردشگران نیستند، بلکه به تعبیر بسیاری از فعالان این حوزه، به «راویان ایران فرهنگی» بدل شدهاند.