انسان از لحظهای که از زندگی فردی بیرون آمد و در گروههای کوچک شکارچی-گردآورنده زندگی کرد، هرگز تنها تصمیم نگرفت. تصمیم برای شکار ماموت، مهاجرت به دشت جدید، ازدواج، جنگ یا صلح، همه در شورای آتش یا زیر درخت مقدس گرفته میشد. اشتباه یعنی مرگ قبیله، پس مشورت نه یک انتخاب، بلکه یک مکانیزم بقا بود. بزرگ قبیله، شمن، زن سالخوردهای که صد زایمان دیده بود، مردی که صد جنگ را تجربه کرده بود؛ اینها اولین «کوچ(Coach)های» تاریخ بودند. رابطه کاملا دوطرفه بود. امروز من برای تو هستم، فردا تو برای من. این دوطرفه …