در دنیای امروز، گاه بهترین همراه نوجوانان، یک هوش مصنوعی است؛ موجودی دیجیتالی که اگرچه پاسخ میدهد و همکلام میشود، اما هرگز نمیتواند گرمای یک دوستی واقعی را داشته باشد یا عمق تجربههای انسانی را بازآفرینی کند. به یاد میآوریم آن روزها را که نهایت استفاده از تکنولوژی، گفتن این جمله بود: «شماره تلفنت رو بده، برسم خونه بهت زنگ میزنم.» وسیله این ارتباط، یک تلفن ثابت بود، پلی که فاصلههای طولانی پس از مدرسه را پر میکرد. با بدنی خسته از روزی پرمشغله، اما با شوقی وافر، گوشی تلفن را برمیداشتیم تا دوباره …