گذر از رانت‌محوری به بازسازی نهادی

 ایران در آستانه مرحله‌ای قرار گرفته که می‌توان آن را «دوران بازآرایی نهادی اقتصاد» نام‌گذاری کرد؛ دوره‌ای پس از جنگ که در آن، بحث صرفا بازسازی فیزیکی زیرساخت‌ها نیست، بلکه مسئله اصلی، بازتعریف قواعد بازی اقتصادی و بازتنظیم روابط قدرت در عرصه تولید است. از منظر جامعه‌شناسی اقتصادی، جنگ اخیر نه‌فقط یک شوک امنیتی، بلکه یک «شوک نهادی» نیز هست: بسیاری از بدیهیات گذشته در حوزه اقتصاد، زیر سوال رفته و امکان گفت‌وگو درباره مدل توسعه، اولویت‌های بودجه‌ای و نسبت دولت، بازار و جامعه گشوده است.