در دهههای اخیر، مفهوم بهرهوری به یکی از کلیدیترین مؤلفههای تحلیل رشد اقتصادی در جهان تبدیل شده است. بسیاری از کشورها دریافتهاند که تداوم رشد اقتصادی صرفا از مسیر افزایش نهادههایی مانند سرمایه و نیروی کار امکانپذیر نیست و بدون ارتقای بهرهوری، رشد اقتصادی یا متوقف میشود یا با هزینههای سنگین اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی همراه خواهد بود. در این چارچوب، توجه به بهرهوری نهتنها یک انتخاب، بلکه ضرورتی اجتنابناپذیر برای اقتصادهایی است که به دنبال رشد پایدار و بلندمدت هستند.