پدیده شرخری، که در عرف ایرانی به معنای وصول مطالبات از طریق زور، تهدید، ارعاب یا خشونت شناخته میشود، ریشهای عمیق در تاریخ اجتماعی و اقتصادی ایران دارد و همواره با ضعفهای سیستم قضایی و مشکلات اقتصادی گره خورده است. این پدیده، هرچند در قوانین کیفری ایران به عنوان جرم مستقل تعریف نشده، اما در رویه قضایی و عرف اجتماعی، مصداق جرایمی مانند تهدید، اخلال در نظم عمومی و تشویش اذهان تلقی میشود.