هفدهم دی ۱۳۱۴ در تقویم پهلوی، روز «آزادی زن» نامیده میشد؛ روزی که رضاشاه با حضور در دانشسرای مقدماتی تهران، فرمان کشف حجاب را رسمیت بخشید و آن را گامی ضروری برای ورود ایران به دروازههای تمدن دانست. تمدنی که در حافظه جمعی جامعه ایران، جز یادآور وحشت، خانهنشینی و خشونت دولتی نیست. رویدادی که شاه میخواست نماد تجدد و پیشرفت باشد، حالا از آن به عنوان یکی از ناخواستهترین اتفاقات از سوی مردم و بزرگترین تراژدیهای فرهنگی معاصر یاد میشود.