جامعه آرمانی، همان هدف اصلی و اصیل خلقت که آرزوی بشر است، همان جامعه توحیدی است، همان مدینه فاضلهای که جز رویکرد توحیدی هیچ نقشه راهی برای آن متصور نبوده و تجربه زیست چند هزار ساله بشر خود مقوم این اندیشه است که هرجا و به هر مقدار آدمی را از روح توحیدی و فطری خود دور کردهاند به همان میزان غرق در گرداب شقاوت و ویرانی فردی و اجتماعی شده است و بالعکس.