افول اجتماعی را میتوان همزمان بهعنوان واقعیت آماری و فرآیند معنایی فهم کرد؛ واقعیتی که نه از بیرون بلکه از درون ساختار تمدنها زاده میشود. در دهه اخیر، نشانههای این افول در شهرهای غربی بهصورت رشد بیرویه نابرابری، افزایش انزوا و فرسایش مشروعیت نهادی پدیدار شده است.