در تاریخ ملتها، لحظههایی وجود دارد که نه تنها سرنوشت یک جامعه، بلکه معنای هویت آن ملت را نیز روشنتر میکند. این لحظهها همان بزنگاههای تاریخیاند که در آنها روح جمعی یک ملت به ظهور میرسد؛ لحظههایی که مردم، فراتر از تفاوتهای روزمره، در دفاع از حقیقتی بزرگتر به میدان میآیند. در چنین بزنگاههایی است که حماسه متولد میشود؛ حماسهای که اگرچه در میدان عمل شکل میگیرد، اما برای ماندگاری خود نیازمند روایت است.