تخیل، به عنوان یکی از اساسیترین نیروهای محرکه در تکامل جوامع انسانی، نقشی غیرقابل انکار در تعیین مسیر پیشرفت یا عقبماندگی تمدنها ایفا کرده است. این نیروی ذهنی، که فراتر از مرزهای دانش موجود عمل میکند، نه تنها منشأ اصلی خلاقیت و نوآوری است، بلکه توانایی جامعه را در مواجهه با چالشها، ساختن آیندهای بهتر و حفظ انسجام اجتماعی تعیین میکند.