مثال ایران امروز، مثال کوزهگری است که از کوزه شکسته آب میخورد. مایی که مالک یکی از بزرگترین مخازن انرژی جهانیم، در مدیریت آن چنان گرفتار شدهایم که داراییمان، بلای جانمان شده است. ثروتی را که باید به قدرت ژئوپلیتیک و زیرساختهای ماندگار تبدیل کنیم، روزانه دود میکنیم و به هوا میفرستیم. این ارزانی که امروز در جایگاههای سوخت میبینیم، موهبت نیست؛ بلکه دامی است که ناخواسته برای خودمان پهن کردهایم.