بارشهای خوب دو هفته اخیر در ایران، صحنهای از یک تناقض عمیق را در عرصه مدیریت منابع آبی کشور به نمایش گذاشت. از یکسو، آسمان رحمتی از خود نشان داد که ماهها آرزویش را داشتیم و تا حدودی سفرههای آب زیرزمینی و مخازن سدها را سیراب کرد، اما از سوی دیگر، حجم عظیمی از این نعمت الهی، بهدلیل نبود سازوکارهای مناسب مدیریت و ذخیره، در قالب سیلاب و روانآب به دریا ریخت یا در دل خشک کویر فرورفت. این رویداد تلخ و شیرین، زنگ هشداری است جدی بر ضرورت تحول اساسی در مدیریت منابع آبی کشور.