تنگه هرمز یکی از معدود گلوگاههای راهبردی در نظام ژئوپلیتیک جهانی است که در آن جغرافیا بهطور مستقیم به قدرت سیاسی، امنیتی و اقتصادی تبدیل میشود. در ادبیات روابط بینالملل، چنین نقاطی نه صرفا مسیرهای ترانزیتی، بلکه «اهرمهای ساختاری قدرت» تلقی میشوند؛ زیرا امکان تاثیرگذاری یک بازیگر منطقهای بر امنیت انرژی و اقتصاد جهانی را فراهم میکنند.